De landbouwvrijstelling is een zeer belangrijke fiscale regeling voor de landbouwsector. Als voorwaarde geldt dat de akkerbouwer, veehouder of tuinder de gronden zelf in zijn eigen landbouwbedrijf moet gebruiken.

Geen landbouwvrijstelling bij uitgebruikgeving
De waardestijging tijdens verpachting, of andere vormen van uitgebruikgeving aan een andere landbouwer, valt niet onder de landbouwvrijstelling. Een uitzondering hierop is het uit gebruik geven ivm vruchtwisseling.

Landbouwvrijstelling en bewijs van vruchtwissel
Voor toepassing van de landbouwvrijstelling moet de terbeschikkingstelling van grond noodzakelijk zijn voor de bodemgesteldheid en de verbetering van de grond, met als doel de kwaliteit van de daarop te telen gewassen te behouden of te verbeteren. Wanneer een grondeigenaar zelf al rustgewassen of niet-uitputtende gewassen teelt, bestaat volgens het kabinet geen noodzaak om de grond ter beschikking te stellen. In dat geval geldt de landbouwvrijstelling niet voor de periode dat de grond niet in het eigen landbouwbedrijf wordt gebruikt.

De noodzaak van vruchtwisseling moet aannemelijk worden gemaakt. Dat kan bijvoorbeeld met vakstudies of door een bouwplan waaruit blijkt dat vruchtwisseling noodzakelijk is. Een schriftelijke overeenkomst helpt volgens het kabinet om duidelijkheid te bieden voor zowel de belastingplichtige als de Belastingdienst.